Wolwe in die Bos

Die wolwe wag in die bos en jy moet nou gaan

die wolwe is honger en huil vir die maan

en ek het nog nooit die liefde verstaan nie

ek weet net ek wil nie hê dat jy nou al moet gaan nie

en ek het nie die mooi dinge waarna jy vra nie

en ek hoop hierdie dinge is goed wat nie pla nie

die bos is moerse oud en die paadjie is nou

die skemer lyk koud en ysig en blou

en jy sê jy moet nou gaan weg van hierdie woud

waar die ligte aanhou glinster na die stede van goud

na die paleise langs die see met welbekende weë

waar mans die aarde ploeg om jou dinge te kan gee

en jy nooi my saam en jy roep my naam

wil jy nie asseblief nog net ’n kort rukkie bly nie

want ek het jou so lief soos ek myself nie mag kry nie

hier is plek genoeg vir twee want hierdie woud is groot

hier is visse en voëls hier is bullybeef en brood

maar die wolwe wag in die bos en die skemer word dig

so vat jou goed en loop maar en moenie omkyk vir my

jou koets staan gereed en dis dalk beter dat jy ry

my wonde sal genees solank ek hier bly

en eendag as die son kom word ek wyser en raak ek vry