Wenteling

Die son jaag die maan elke wenteling ’n nuwe baan

die skemer bly onverstaan soos ou skepe wat vergaan

die see jaag die sand elke brander ’n nuwe land

die gety wie verstaan soos ’n stroom hou alles aan

ons jaag na die wind om die kaai

ons boegte met skatte oorlaai

die land is versteen met die glinster van die leuen

die sand is verstaan soos die kind in die maan

ons jaag na die wind om die draai

ons voete van klei is oorlaai

die vrou hou die vlam elke kind is ’n slang

die man hou die uur elke tree nog ’n muur

die vlug van ons voette veraai

die pad wat ons loop reeds besaai

’n nuwe lewe ’n nuwe dood met die grense word ons groot

die liefde en die haat by die een vind die ander baat