Die Voëltuin

Ek bly in ’n voëltuin met koue sonder bodems

agter tralies van sy en koepels van glas

ek bly in ’n voëltuin met bome vol robyne

en takke van beloftes die blare sag soos was

ek bly in ’n voëltuin waar strome blink soos glas

met waters vol geloftes en druppels fyn soos as

kom wandel in my voëltuin jy is altyd welkom hier

kom  kuier in my voëltuin hier is so baie om te vier

ek woon in ’n voëltuin agter drade van klei

met deuntjies in die lug en woorde sal jy kry

ek woon in ‘n voëltuin in die huisie van my

die vensters ’n sprokie met spieëls wat verlei

ek woon in ’n voëltuin met mure van beton

met vloere vol robyne in die arms van die son